sekarang aku cuba cuba untuk ingat balik.
ok, sekarang aku dah nak masuk semester akhir untuk diploma. macam macam benda berlaku sekitar aku. mungkin itu semua salah aku, dan sebahagiannya aku sendiri tak jumpa konklusi. right. sekarang ni aku nak cepat cepat habis kan diploma, sambung degree, make new friends. and have fun.
aku mungkin bukan jenis yang pandai ambik hati kawan atau jenis yang membodek buat buat baik. aku suka diri aku. kalau tak suka, aku cakap. kalau korang silap, aku tegur. kalau korang nak privacy, aku pun nak privacy. vice versa. memang la kawan, tapi perlu ke pergi mana mana kena angkut semua? macam mana korang nak, aku pun nak macam tu.
aku mungkin tak faham erti kawan macam korang faham. mungkin sebenarnya aku pun tak tahu langsung apa erti kawan. tapi atleast aku takkan tinggalkan kawan sorang sorang dekat rumah sewa masa final dan pindah pergi rumah lain. aku takkan buat macam tu. sebab apa? sebab aku masih ada hati dan perasaan belas kasihan walaupun perasaan benci ni dah setinggi gunung.
dari dulu zaman sekolah rendah lagi orang suka pandang rendah dekat aku, pijak kepala aku. sebab apa? sebab aku bukan jenis membalas. sebab aku senyap. aku buat tak kisah. dan sampai sekarang orang masih buat macam tu dekat aku. dan aku tak kisah, sebab aku tahu Tuhan Maha Adil.
lagi satu, sekurang kurang nya aku tak hipokrit kalau aku kutuk orang. aku tak suka, suka hati la aku nak cakap apa. kalau korang pun sama, apa tak suka mengata juga. apa beza? jangan cakap depan cermin lain kali. awak kat dalam tu. dan ya, bf aku memang lagi bagus dari bf korang semua. cerita percintaan kami lah yang paling sweet muweet lovey dovey semua. korang pun nak kata benda yang sama pasal bf/gf korang kan? manusia ni semua sama. kita dah boleh predict perangai sekor sekor.
tapi satu lah aku nak kata, sekali aku benci, sampai bila bila aku benci. aku maafkan semua silap dan salah. tapi perasaan benci tetap ada. kau tak ada dekat tempat aku. kau tak tahu.
bye.
No comments:
Post a Comment